Geluidsniveaumeters zijn instrumenten ontworpen om geluidsniveaus te meten. Elke meter bestaat uit een microfoon, verwerkingssectie en displayunit. Het doel: zich gedragen als het menselijk oor en een numerieke, reproduceerbare meting geven.
De microfoon is het invoerapparaat. De verwerkingssectie analyseert het geluid. Meestal bevat het een weegnetwerk (signaal ongewijzigd doorlaten), filters (verdelen geluid in frequentiebanden), een RMS-detector (versterkt signaal, bepaalt RMS-waarde gebaseerd op energie), en de displayunit toont het niveau in decibels (dB).
Basismeters vallen in twee categorieën: F-karakteristiek en S-karakteristiek. F-karakteristiek: snel reagerend display, verandert snel bij inkomende geluidsniveaus. Ideaal voor relatief constante geluiden. Voor constant wisselende niveaus: S-karakteristiek. Display reageert langzamer, gemiddelde uit over fluctuerende niveaus.
Impuls geluidsmeters meten geïsoleerde, hoog-impact geluiden te kort voor F/S-meters. Ze tonen de piekwaarde ongeacht duur. Laagdosis-meters (Noise Dose) meten dagelijkse geluidsexpositie van werknemers om gehoorschade te voorkomen.
Geluidsniveaumeters zijn nuttig in diverse situaties. Geluidstechnici gebruiken ze voor live optredens, vooral bij multi-stage events. Opname-engineers gebruiken ze tijdens microfoonplaatsing bij opnames. Nuttig voor kwaliteitsborging van opname/live show en gehoorbescherming van artiesten/publiek.
De nauwkeurigheid hangt volledig af van kalibratie. Slecht gekalibreerde eenheden geven onnauwkeurige metingen en zijn nutteloos. Kalibreer vóór en na elke metingssessie met een akoestische kalibrator (geluidsniveaokalibrator of Piston Phone) boven de microfoon.