De Black Codes (1865–1866) werden aangenomen door Zuidelijke statenwetgevers (Mississippi, South Carolina, Alabama, Louisiana, Florida, Georgia, Texas, etc.) na de Burgeroorlog. Ze waren geen federale wetten – het Congres keurde ze niet goed.
Belangrijkste architecten: all-witte wetgevers, vaak gedomineerd door voormalige Confederaten, met als doel zwarte vrijheid te beperken en goedkope arbeid te waarborgen.
Federale reactie: Civil Rights Act van 1866, 14e Amendement (1868), Reconstruction Acts (1867) – ongedaanmaakte meeste codes. Ze keerden terug als Jim Crow wetten na 1877.