Stemtoonhoogte meten vereist begrip van het systeem van muzikale intervallen. Stemtoonhoogtemeting is het makkelijkst als je een partituur van de muziek hebt om je in staat te stellen de afstand tussen de toonhoogtes te tellen. Er zijn 12 basistypen intervallen die je moet leren om de afstanden tussen vocale toonhoogtes nauwkeurig te beschrijven.
Begin met het leren van de chromatische toonladder. De chromatische toonladder bestaat uit 12 toonhoogtes, beginnend met As en eindigend op G. Gebruik een referentiegrafiek om de toonhoogtes van de chromatische toonladder te identificeren.
Leer de namen van de muzikale intervallen. Er zijn 12 basisintervallen die je zult gebruiken om stemmetingen te identificeren: kleine en grote seconden, kleine en grote derden, perfecte kwart, tritoon, perfecte kwint, kleine en grote zessen, kleine en grote zevens en ten slotte, de octaaf.
Leer over de afstand tussen elk interval. Een kleine seconde is een halve toonstap, wat de afstand is tussen twee noten op de chromatische toonladder. Bijvoorbeeld, een kleine seconde boven C zou Des zijn. Elk interval daarna voegt een halve toonstap toe aan de meting. Bijvoorbeeld, een grote seconde is twee halve toonstappen, een kleine derde is drie, een grote derde is vier en een perfecte kwart is vijf; dit gaat door tot de octaaf.
Leer over de afstand tussen elk interval. Een kleine seconde is een halve toonstap, wat de afstand is tussen twee noten op de chromatische toonladder. Bijvoorbeeld, een kleine seconde boven C zou Des zijn. Elk interval daarna voegt een halve toonstap toe aan de meting. Bijvoorbeeld, een grote seconde is twee halve toonstappen, een kleine derde is drie, een grote derde is vier en een perfecte kwart is vijf; dit gaat door tot de octaaf.
Verkrijg de bladmuziek voor de stem waarvoor je metingen wilt maken. Meet de afstand tussen elke toonhoogte door het interval te berekenen van de ene toonhoogte naar de volgende. Bijvoorbeeld, als er een C is gevolgd door een F, is het interval een perfecte kwart.