Hoe je klinkt bij spreken of zingen hangt grotendeels af van een paar spieren in je keel: de stemligamenten. Je stemligamenten trillen bij spreken of zingen; afhankelijk van de trilsnelheid produceer je een hoge of lage toon. Je moet je stemligamenten trainen zodat ze niet uitputten of overspannen raken; zeker als je veel wilt zingen. Je trainert ze door diverse oefeningen in combinatie met rustperiodes.
Warm je stem op voor het zingen, vooral voor extreme hoge noten. Direct in springen en forceren om hoge noten te halen zonder opwarming overspant je stemligamenten. Warm op door progressief op en neer de toonladder te zingen met een klinker als 'ah' of 'oe'.
Observeer je ademhaling tijdens het zingen om te zien dat je je stemligamenten niet dwingt tot geluiden die ze niet kunnen produceren. Adem diep maar ontspannen, blaas evenmatig over je stemligamenten om ze gezond te houden.
Leer het verschil tussen hoofdstem en borststem en hoe je soepel tussendoor overgaat naar wat sommigen de 'egale stem' noemen. Stemligamenten raken vaak beschadigd bij onjuiste overgang. Hoofdstem is een toon die resoneren in de keel, borststem resoneren in de borst/sternum. Hoofdstemnoten zijn licht, borststemnoten trillen langzamer en zijn zwaarder. Met hulp van een goede zangcoach leer je deze twee registers succesvol te mengen om je stemligamenten te versterken.
Rust je stem. Spreek of zing niet non-stop voor lange periodes. Neem regelmatig pauzes om je stemligamenten te laten rusten; minimaal elke paar uur.