Lipsyncen is het bewegen van je mond om een vooraf opgenomen track na te bootsen, of spraak of zang. In de vroege tv-dagen was lipsyncen de vaste optredensstijl omdat de muziekindustrie het niet eens werd over royalty's voor live optredens. Recent worden ingeblazen vocals gebruikt om een zanger in concert te ondersteunen, omdat optredens meer elaboraat en atletisch zijn geworden. Fans leren deze praktijk accepteren, maar sommigen willen nog weten wanneer een optreden lipsynct is. Uitvoerders en technici zijn goed in het verbergen van elektronische verbeteringen, maar er zijn manieren om een lipsyncende uitvoerder te spotten.
Luister naar de muziek. Als het concert precies klinkt als de plaat die je thuis hebt, luister je waarschijnlijk naar vooraf opgenomen tracks. Als de band extra refreinen toevoegt, jamt of het nummer anders afwijkt van de albumversie, is het waarschijnlijker live. Echter, de uitvoerder kan variaties hebben opgenomen voor het concert om lipsyncen te vermommen.
Kijk naar de keel van de zanger. Dit werkt beter bij een man door zijn prominente Adamsappel. Bij zingen trekken de keelspieren samen, pezen springen uit en de Adamsappel beweegt op en neer. Deze methode is niet foutloos omdat veel uitvoerders aangemoedigd worden te zingen ook al is de microfoon uit. Meezingen met de track voorkomt ook overacten en gezichtsuitdrukkingen die bij live zingen onmogelijk zijn.
Let op de optredenstijl. Hoog-atletische dansers zoals Beyoncé, Britney Spears en Justin Bieber kunnen gedeeltelijke of volledig opgenomen tracks gebruiken om te dansen en "te zingen" tegelijk. Zelfs de beste zangers raken uitgeput door 15 minuten non-stop dansen en nemen een adempauze door één of meer nummers te lipsyncen om de integriteit van de totale show te behouden.
Zoek naar inconsistenties. Als je achterin een groot stadion zit, zijn vertragingen tussen actie en geluid gebruikelijk. Maar als je in de eerste rij zit en je ziet de mond van de zanger een woord vormen terwijl je een ander hoort, lipsynct de zanger.