A cappella muziek heeft een vloeiend geluid dat andere genres niet kunnen nabootsen. De vloeiende melodieën, strakke harmonieën en bewegende texturen maken het een eigenzinnige muziekvorm. Een van de grote kenmerken is de flexibiliteit. Met de juiste instelling en wat muziektheorie kun je bijna elk muziekstuk aanpassen om a cappella te worden gezongen.
Dit is het makkelijkst met Westerse tonale muziek, die traditioneel een duidelijke akoordvoortgang met elegante melodieën kent.
Dit zijn de grondtonen van de akkoorden. Geef deze noten aan het groepslid met de laagste stem.
Geef het aan de zangers wiens bereik het dichtst bij de melodie ligt. Meestal zijn dit de tenoren en sopranen, maar sommige nummers hebben lagere melodische bereiken.
Bijvoorbeeld: Beatles-nummers hebben vaak achtergrondvocals en vangende gitaarhooks die je moet includeren voor een arrangement dat als het origineel klinkt.
Doe je best om de scat-lettergrepen en klanken te matchen met die van de tekst.
Als call-and-response om de textuur van je arrangement te versterken.