Jodelen is een zangkunst die constante beweging vereist van brusstem naar hoofdstem, heen en weer. Bekend als een Alpiene communicatiemethode tussen bergtoppen, kan het je veel aandacht opleveren in midtown New York. Leren jodelen kan een lonende en leuke ervaring zijn als je volhoudt en jezelf ruimte geeft om fouten te maken.
De eerste is je brusstem, de tweede je hoofdstem. De brusstem is waar je comfortabel zingt en als je er op let, voel je de resonantie in je borst. Je hoofdstem begint als je de schaal opgaat en de top van je brusstem bereikt. Het voelt alsof je door je neuskaviteiten zingt en heeft een ander geluid.
Midden C is goed voor dames en tenormannen. Laag C voor basmannen. Let op hoe je lichaam zich voelt, vooral je borstgebied.
Bijvoorbeeld: zing "dah" en "hee" minstens een octaaf hoger. Het maakt niet uit welke noten je zingt; er is geen muziek om te lezen. Zing laag-laag-laag-hoog-hoog (lichtjes lager). Dit is het basisondeel van jodelen.
Je kunt verschillende noten gelijk laten, naar een hoge noot springen, terug naar een lage, enz. Zolang je heen en weer springt, jodel je. Je kunt allerlei "hoe", "ha", "lo", "dee", "ie" klanken gebruiken, maar geen echte woorden.