Er is geen personage genaamd "Baby" in Mondo Rock's Australische hit uit 1984. De regel "Baby wants to rock, rock steady" is niet narratief – het is houding gepersonifieerd.
"Baby" fungeert hier als vintage rock-jargon: een generieke term voor "vrouw/meisje" (zoals "babe" of "doll"), die de ruwe, onbevlekte verlangte om te dansen uitdrukt. De narrator zingt niet tegen een specifiek persoon; hij kanalisert de collectieve energie van een publiek dat klaarstaat om te bewegen.
De genialiteit van het nummer ligt in de eenvoud: drijvende riff, besmettelijke refrein, nul pretentie. Ross Wilson's levering verkoopt de swagger. "Baby" is elke vrouw op de vloer, elke avond dat de band het speelt.