De uitdrukking heeft zijn oorsprong in de opera. In veel 19e-eeuwse opera's zingt een sopraan (vaak afgebeeld als een korpulente vrouw in caricaturen) een dramatische, klimactische aria vlak voor het finale. Deze aria geeft aan: de voorstelling neigt zich tot zijn einde.
De "dikke vrouw" vertegenwoordigt het definitieve eindpunt van een onzekere gebeurtenis. Het gezegde betekent: Neem de uitkomst niet als zeker tot het allerlaatste moment — omstandigheden kunnen onverwacht veranderen.
Zij is een metaforische figuur — geen specifieke zangeres. De caricature (Wagneriaanse sopraan, horende helm, volere vorm) comprimeert de visuele tropen van de opera tot een enkel symbool van definitiviteit.
De volgende keer dat je het hoort: Onthoud dat het gaat om nederigheid voor onzekerheid — niet om body shaming. De vrouw zingt wanneer het werk gedaan is. Niet eerder.