Beroemde Mannelijke Zangers Van De Jaren '40
Iconen van de mannelijke vocale scène van de jaren '40 – de crooner-æra die het podium bereidde voor de jaren '50 rock 'n' roll:
- Bing Crosby – Crooning koning; "White Christmas," "Swinging on a Star," radio/film superster
- Frank Sinatra – "The Voice"; Columbia/Capitol jaren; bobby soxer idool; "I'll Never Smile Again"
- Nat King Cole – Jazzpianist → pop-balladeer; "Nature Boy," "Mona Lisa," "Unforgettable"
- Perry Como – Gladde bas; radio/TV-ster; "Till the End of Time," "Prisoner of Love"
- Dick Haymes – Romantische ballades; "It Might as Well Be Spring," "You'll Never Know"
- Ray Eberle – Glenn Miller's vocalist; "Over the Rainbow," "I Dreamt I Dwelt in Harlem"
- Tony Martin – MGM-musicals; "To Each His Own," "I Get Ideas"
- Vic Damone – Zijdezachte tenoor; "You Do," "On the Street Where You Live"
- Les Paul – Gitaar-innovator; zong ook met Mary Ford ("How High the Moon," "Vaya Con Dios")
- Dean Martin – Late '40s opkomst; later Rat Pack-legende
De Ered Definiëren
Deze mannen definieerden crooning – intiem, microfoon-afhankelijk zang die de projecterende theaterstijl van de jaren '20 verving. Radio en elektrische opname maakten het mogelijk; hun stemmen vormden de soundtrack van WOII en naoorlogse Amerika.