A cappella (Italiaans voor "in de kapelstijl") – vocale muziek zonder instrumentale begeleiding – heeft een rijke, continue geschiedenis.
Monniken en nonnen zongen gregoriaans in unisoon. Polyphonie (meerdere onafhankelijke melodieën) bloeide in kathedralen en hoven – Palestrina, Victoria, Byrd, Lassus. Wereldlijke madrigals brachten a cappella tot de aristocratie.
Instrumentale begeleiding werd norm in kerkmuziek, maar a cappella bleef in specifieke liturgische vormen en amateur "glee clubs."
Terwijl Europa naar orkestraal leunde, zag de VS een boom in vormennoten-zingen, barbierskwartetten, en collegiale a cappella (Yale's Whiffenpoofs, 1909).
The Revelers, The Four Freshmen, The Mills Brothers, The Hi-Lo's, en The Persuasions brachten jazzharmonie en poparrangementen naar vocale-formaten. Doo-wop groepen zongen op straathoeken.
Pitch Perfect, The Sing-Off, YouTube, en groepen als Pentatonix, Home Free, en Straight No Chaser maakten a cappella een wereldwijd fenomeen. Competities (ICCA, Harmony Sweepstakes), festivals, en academische programma's bloeien.
De menselijke stem blijft het oorspronkelijke, uiteindelijke instrument.