Non-diegetisch geluid is audio die buiten de film's narrative wereld oorsprongt – het wordt niet gehoord door de personages. Het wordt in post-productie toegevoegd om de kijkervaring te verbeteren.
Non-diegetisch geluid vormt de toon, geeft expositie, creëert ironie, en bouwt immersie op – het leidt de emotionele reactie van het publiek zonder bewustzijn van de personages.