Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Zang

De Toon Van Updike's "A&P": Spotterig, Observerend, Stil Opstandig

John Updike's "A&P" is een kort verhaal, geen gedicht – maar zijn proza zingt met poëtische precisie. De toon is een meesterles in gecontroleerde ironie.

Door Sammy, de 19-jarige kassamedewerker, weergeeft Updike de fluorescerende alledaagsheid van een supermarkt uit 1961: de "schapen" die wagentjes duwen, de "huizenvrouwen in krultjes", de petty autoritaire manager Lengel. Dan treden drie meisjes in badpakken binnen, en de lucht ioniseert.

Sammy's stem is omgangstaal maar scherpzinnig – slangachtig ("heks van vijftig", "kassawatcher") maar alert op klasse, gender en performance. Hij stapt op in een gebaar van ridderschap dat ook rebellie is. De meisjes merken het niet. Het verhaal eindigt met Sammy buiten, terugkijkend naar de "harde" die hij net koos.

De toon mengt empathie en ironie. We voelen Sammy's impuls; we zien zijn futiliteit. Updike weigert te romanticiseren of te veroordelen. Hij toont simpelweg de prijs van non-conformisme in een wereld die conformiteit eist. Die helderheid – spotterig, observerend, licht gebroken – is het handtekening van het verhaal.

Zang

Related Categories