Tympani – Italiaans voor "keteltrommen" – zijn het zwaartepunt van het orkest. Een kalfsvel (of synthetisch) vel gespannen over een koperen kom, gestemd door pedaaltrekking. Geslagen met vilzige kloppers, spreken ze in lage, resonerende partialen die je voelt voordat je hoort.
Uniek onder trommen: definite toonhoogte. De speler stemt elke trom op specifieke noten (meestal tonica/dominant), wat tympani harmonische ankers maakt. Beethoven bevrijdde hen van louter ritme; Berlioz, Mahler, en Strauss maakten er melodische personages van. Moderne componisten eisen glissandi, harmonieken, en uitgebreide technieken.
Twee tot vijf trommen standaard. Een paar dekt octaafbereik; een set van vier of vijf dekt de volledige orkestrale tessituur. De koperen kom's resonantie, de vel's spanning, de klopper's gewicht – elke variabele kleurt de donder.