Het Hooglied (Lied der Lieder) geeft niet expliciet de huidskleur van de Sjoelamitische vrouw aan. De tekst beschrijft haar als "donker maar lieflijk" (1:5, KJV/ESV) of "zwart en mooi" (NIV), wat sommigen interpreteren als door de zon gebrand door buitenarbeid, terwijl anderen er een etnische verwijzing in zien. De passage is poetisch en open voor interpretatie; geen definitieve rasselijke identificatie kan uit de tekst alleen worden afgeleid.