Edward's Lullaby is een traditionele Appalachiaanse volksballade – ontroerend, spaanzakelijk, en verwoestend. Een moeder zingt voor haar kleindoorzoon, Edward, sterfend van een slangenbeet.
Elke couplet pelt een laag af: het beet, de zwelling, de verdwijnende adem, de moeder die onderhandelt met God, de eindelijke overgave. Ze zingt naar hem, niet over hem – intimiteit als getuige.
Verzameld door Cecil Sharp, Jean Ritchie, Alan Lomax. Gebruikt in films (The Songcatcher), theater, moderne folk herlevingen (Olivia Chaney, Anaïs Mitchell). Een lied dat resolutie weigert – want rouw lost zich niet op.
Geen wiegelied om te slapen. Een wiegelied om los te laten.