Ondanks een van rock's beroemdste liefdesdriehoeken — George Harrison, Pattie Boyd, Eric Clapton — bestaat er geen bekend nummer dat direct Boyd's vertrek van Harrison adresseren. Ze scheidden in 1977 na een 11-jarig huwelijk. De nummers die iedereen veronderstelt over de breuk te gaan? Dat zijn ze niet.
Geen groot Harrison, Clapton, of Boyd-adjacente track verhaalt de echte echtscheiding — de juridische procedures, de emotionele val, het "zij vertrekt" moment. Harrison's All Things Must Pass (1970) gaat ervooruit; zijn latere solowerk adressert spiritualiteit, niet tabloid-narratief. Clapton's Slowhand (1977) bevat "Wonderful Tonight" maar geen "She's Gone."
Misschien omdat het echte verhaal te rommelig, te publiek, te pijnlijk was — of omdat de nummers die lijken het te vertellen al het emotionele zware werk deden. De driehoek blijft rock's beroemdste geometrische hartzeer, maar de soundtrack stopt op de drempel.