Pantomime is een actietechniek die emotie overbrengt door non-verbale communicatie. Soms "de kunst van de stilte" genoemd, steunt pantomime op gezichtsuitdrukking, lichaamstaal en gebaren. Charlie Chaplin is misschien de bekendsteacteur van de stille film die de pantomime meesterde. Pantomime leert acteurs niet alleen op hun stem, maar op hun lichaam en gezicht te vertrouwen om een verhaal te vertellen. Het leren van pantomime-technieken is belangrijk voor elke acteur of performer.
Pantomime leert acteurs hun personage opbouwen vanuit emotie. Het personage wordt emotioneel geprikkeld, en de pantomime is de fysieke reactie. Het publiek begrijpt de gedachten en gevoelens zonder woorden. De persoonlijkheid wordt fysiek gedefinieerd. Acteurs oefenen ontspanningstechnieken en technieken die een fysieke manifestatie van persoonlijkheid en emotie creëren.
Pantomime is geworteld in fysicaliteit; oefening is een kernprincipe. Acteurs hebben flexibiliteit en grote controle over hun lichaam nodig. Voor controle en flexibiliteit: fysieke coördinatie en spierkracht ontwikkelen om te balanceren, te vallen en te lopen gebaseerd op de personage. Wandelen, yoga, traplopen zijn essentieel.
Ontspanningstechnieken zijn essentieel voor compositie en mentale alertheid. Start met diepe ademhaling. Daarna: nek rollen, schouders en armen cirkelvormig, polsen en enkels één voor één. Lichaam voorover, achterover, naar beide kanten buigen. Afsluiten met knikkers oppakken met de tenen voor balans, controle en concentratie.
Verschillende technieken voor verschillende typen. Zelfzeker, bepaald personage: rechtop staan, elke beweging met zekerheid en kracht, brede, duidelijke gebaren. Tijdig, schuch personage: ingetogen, zwak, beperkt; introverte, beschermende houding, beweegingen naar binnen gericht.
Pantomime gebruikt gezichtsuitdrukkingen voor emotie. Blijdschap: wenkbrauwen op, lippen omhoog, mond iets open, ogen knijpen (glimlach met ogen). Verrassing: mond open in O-vorm, wenkbrauwen op, wijd open ogen. Boosheid: wenkbrauwen en mond naar beneden, kaak strak naar beneden. Verdriet: mond, wenkbrauwen, ogen naar beneden, alle spieren in het gezicht laten zakken.
De borstkas is het centrale punt van alle actie. Acteurs gebruiken het hele lichaam om te reageren en emotie uit te drukken. Gebaren zijn geëxageerd. Positieve emoties: vloeiende beweegingen, opgerechte borstkas, brede gebaren. Negatieve emoties: beperkende gebaren, ingezakte borstkas. Lichaam gespannen en stijf.