Rolspel is het aannemen van gedrag, identiteit en manierismen van een ander persoon of archetype om die persoon te vertegenwoordigen. Het kan vermakelijk zijn of een echte uitdaging voor individuen die rolles aannemen die schril afwijken van hun eigen persoonlijkheid. Je kunt het succes van een rolspel beoordelen aan een paar specifieke criteria, elk gericht op de vaardigheid van de acteur om te smelten met hun alternatieve rol.
Een kritisch onderdeel van succesvol rolspel is het begrip van de rol die men speelt. Dit omvat het verbinden met emoties, tijdperk, doel of idealen van de rol. Om een rol te begrijpen, moet men de gebeurtenissen begrijpen die de rol vormden en begrijpen hoe de rol in de wereld past. Voorbeeld: een advocaat-rol vereist professionaliteit, begrip van de rechtszaal-dynamiek en relatie met de cliënt.
Tijdens rolspel is het makkelijk om een rol over te spelen door het verkeerd te vertolken. Een acteur moet eigen sterktes mengen met de manierismen van de rol. Dit omvat ook de vaardigheid om te handelen en te reageren binnen het verhaal, en soms te speculeren over emotionele reacties op scenario-gebeurtenissen. Voorbeeld: de advocaat houdt een serieus gezicht tijdens de zaak, behalve wanneer hij een getuigenis in een leugen vangt – een passende, meelevend gezichtsuitdrukking naar de jury overtuigt het publiek van zijn volledige bewustzijn van de rol.
Gesprekken verlopen natuurlijk: snelle reacties op vragen, natuurlijke pauzes voor nadenken. In rolspel moeten deelnemers deze kwaliteiten vertonen. Een acteur verlaat nooit haar rol, houdt gesprekken consistent, vloeiend, natuurlijk. Voorbeeld: de advocaat pauzeert alleen wanneer het bij de scène past, en gebruikt haar acteervaardigheden om de scène op een natuurlijk tempo te laten vorderen.
Elk rolspel omvat interpretatie. Elke rol heeft gedefinieerde elementen, maar veel ongedefinieerde. De acteur is verantwoordelijk voor het definiëren hiervan. Let op interpretaties die de acteur maakte en of deze realistisch bleven. Voorbeeld: de leeftijd van de advocaat was niet gedefinieerd, de acteur kiest een oudere advocaat – meer ervaring, meer ontspannen manierismen.