Theater in de 1600s trok een opmerkelijk divers publiek dat de hele sociale spectrum bestreed:
Adel en gentry bezochten privés binnen-theaters als de Blackfriars – exclusief, duur, met comfortabele zitplaatsen. Ze gingen ook naar publieke theaters, vaak de beste galerijplaatsen nemend of zelfs op het toneel zittend.
Kooplieden, juristen, ambachtslieden en kunstenaars vormden een substantieel deel van het publiek van het publieke theater (bijv. de Globe). Ze konden een penny betalen voor staande plaats in de yard of twee pennies voor galerijzitplaatsen.
Dienaren, leerlingen, arbeiders en de stedelijke armen stonden in de "yard" of "pit" als groundlings, voor een enkele penny. Blootgesteld aan de elementen, waren ze een energieke, vocale aanwezigheid die direct meewerkte met de voorstelling.
Ondanks starre hiërarchieën was het schouwburg een zeldzame plek waar alle klassen mengden – fysiek al niet sociaal – wat een unieke gemeenschappelijke energie creëerde die het theater een microcosmos maakte van vroegmoderne Engelse samenleving.