De groundlings (niet "groundings") bezetten de yard – het openlucht, onbeplaatste rechthoekige vlak dat uitsteekt tot het toneelvoorgrond. Toegang: één penning.
Zij stonden de volle 2–3 uur. Regen week ze nat; zon bakte ze; de drukte was knellend. Ze waren het meest directe, vocale publiek: scheldend, juichend, noten kraakend, fruit gooiend, af en toe rellen. Hun energie voedde de acteurs; hun aanwezigheid verankerde het stuk in de straat.
Schreef Shakespeare voor hen net zoveel als voor de heren in de galleries. De yard was het theater's hartslag – rauw, ongefildereerd, en essentieel.