In Act 3, Scene 1 van Macbeth, leert de titelpersonage dat Banquo pas na aanbruch van de duisternis naar het paleis zal terugkeren. Verre van blij, is Macbeth diep ongerust. Banquo's afwezigheid geeft hem tijd om bondgenoten te verzamelen, potentieel om zijn eigen aanspraak op de troon te dringen – of om te handelen op de heksenvoorspelling dat Banquo's nakomelingen koningen zullen zijn. Macbeth ziet Banquo niet als een gemak maar als een levende dreiging. Zijn monoloog ("To be thus is nothing, / But to be safely thus") onthult een geest die spiraalt in preventief geweld. De late terugkeer is een tactisch nadeel voor een tiran die zijn rivalen dicht genoeg bij zich nodig heeft om te monitoren – en te elimineren.