Het Globe Theater (1599–1613) had een gemengd publiek, maar de rijkste bezoekers bezetten specifieke, premiumlocaties:
De term 'posh' is anachronistisch (vroege 20e-eeuwse slang), maar de sociale hiërarchie was echt. De 'groundlings' (1 penning) stonden in de open yard, blootgesteld aan regen en zakkenrollers, maar het dichtst bij de actie. Zitplaatsen weerspiegelden rijkdom, niet een modern 'posh'-label – en de beste zitplaatsen waren letterlijk op de deurmat van het podium.