Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Broadway

Verschillende stijlen van Broadway-muziek

De stijlen van Broadway-musicals weerspiegelen de geschiedenis van het genre. Het moderne musical-tijdperk begon met de "book musical", waarin liedjes en dansen de plot vooruitdrijven. In de jaren 60 werden rockinvloeden geïntegreerd, een ontwikkeling die zich weerspiegelt in de huidige jukebox musicals. Andere invloedrijke stijlen: de romantische mega-musicals van Andrew Lloyd Webber en de intellectueel complexere, ingrijpender gearceerde werken van Stephen Sondheim.

Book Musicals

In book musicals vooruitdrijven liedjes en dansen de plot en onthullen personagemotivatie en -keuzes, in plaats van puur muzikaal entertainment te bieden. De quintessentiële scheppers van de traditionele book musical zijn Richard Rodgers en Oscar Hammerstein, die nieuw grond brak met de première van Oklahoma! (1943). Hun musicals waren ook baanbrekend door bereidheid maatschappelijke kwesties aan te pakken.

Stephen Sondheim wordt vaak beschouwd als de top tekstdichter/componist in modern musical theater, geprezen om complexe composities en teksten, en verplaatste de book musical naar nieuw gebied. Zijn nummers drukken gedachten en emoties van het zingende personage uit, en zijn psychologisch en lyrisch complexer dan bij andere tekstdichters.

Muziek en nummers van book musicals wisselen typisch af tussen dramatische, emotionele ballades en levendige dans- of humornummers. Orkestreringen zijn traditioneel, met volledig akoestisch orkest.

Rock- en Jukebox Musicals

Broadway-musicals gingen een modern tijdperk in met de debuut van Hair (Rado, Ragni, MacDermot, 1968). Andere bekende rock musicals: Godspell, Little Shop of Horrors, Rent - alle drie off-Broadway gedebuuteerd maar Broadway significant beïnvloed.

Rock musicals lijken op book musicals dat nummers de plot vooruitdrijven, maar verschillen enorm in instrumentatie en orkestratie. Geen traditionele orkest-instrumenten, maar elektrisch en standaard rock drumkits.

Een variatie: de jukebox musical, die uit de oeuvre van één artiest put (ABBA met Mamma Mia!, The Four Seasons met Jersey Boys, Green Day met American Idiot), meestal in rockgenre. Verschil: nummers drijven meestal niet de plot vooruit, maar worden gezongen door artiesten op een "podium-in-podium".

De Mega-Musicals van Andrew Lloyd Webber en Anderen

De mega-musicals van de jaren 80 en later onderscheiden zich door lavish speciale effecten en omvang evenals muziek. Andrew Lloyd Webber's The Phantom of the Opera met zijn vallende kristallen kroonluchter werd langstlopende musical op Broadway, en opende de deur voor vergelijkbare mega-musicals: Les Misérables en Miss Saigon (Claude-Michel Schönberg & Alain Boublil), en andere hits van Lloyd Webber.

Mega-musicals vertegenwoordigen een stap terug van de modernisering die begon met Hair en rock musicals, met hun terugkeer tot traditionele orkesten en romantische orkestraties.

Context: Naast deze drie hoofdcategorieën bestaan er hybride vormen: "concept musicals" (zoals Company, A Chorus Line - geen lineair verhaal maar thema's), "sung-through" musicals (geen gesproken dialoog, alles gezongen: Les Mis, Evita), "film-to-stage" adaptaties, "biographical musicals" (Jersey Boys, Beautiful). Het genre blijft evolueren.

Broadway

Related Categories