In Act 1, Scene 2, levert Hamlet een brandende aanval op zijn moeders haast met bittere, donkere humor:
Thrift, thrift, Horatio! The funeral baked meats / Did coldly furnish forth the marriage tables.
De implicatie is vreselijk praktisch: het bruiloft volgde de begrafenis zo snel dat de restanten van de wake werden geserveerd op de bruiloft. Deze regel is de tekstuele rookende pistool die suggereert dat Gertrude en Claudius' relatie lang voor Koning Hamlets dood begon.