William Shakespeare bezocht de King Edward VI Grammar School in Stratford-upon-Avon. Echter, geen inschrijving- of vertrekarchieven zijn bewaard gebleven. Biografen moeten zich baseren op inferentie en historische context.
De meeste geleerden schatten dat hij vertrok rond leeftijd 14–15 (ca. 1578–1579). Dit was de typische leeftijd voor jongens van zijn sociale klasse (zoon van een handschoenmaker en schepen) om formeel onderwijs te beëindigen en een leerling of het familiebedrijf te betreden.
Universiteitsonderwijs (Oxford of Cambridge) was onwaarschijnlijk voor een handschoenmakerszoon zonder patronaat. Het curriculum op King Edward VI was rigoreus — Latijn, retorica, klassieke literatuur — maar het was een grammarschool opleiding, geen universitaire. Shakespeares verbazingwekkende klassieke anspelingen in de stukken suggereren ofwel opmerkelijke retentie, voortgezet zelfstudie, of toegang tot boeken via Londens boekenhandel.
De afwezigheid van archieven is niet verdacht; het is de norm voor de periode. Parochieregisters, schoolrollen, en leerlingcontracten hebben gaten. Wat we weten is dat Shakespeare niet naar de universiteit ging — een feit dat eeuwenlang auteurschapcomplotten voedde, maar wat simpelweg de sociale mobiliteitsgrenzen van Tudor-Engeland weerspiegelt.