Caravaggio's The Calling of Saint Matthew (1599–1600, Contarelli-kapel)beeldt zowel Jezus als Matthew — niet alleen Matthew. De hedendaagse kleding dient specifieke theologische en artistieke doeleinden:
Jezus betritt een Romeinse taverne uit de 1600s — geen bijbelse setting. Het goddelijke breekt het alledaagse nu binnen. Kijkers (toen en nu) zien zichzelf in de scène: Roeping gebeurt in jouw wereld.
Caravaggio gebruikte live modellen van de straat — bedelaars, gokkers, prostituties. Hun vuile voeten, gewone kleren en gierige gebaren verankeren het wonder in ruwe realiteit. Geen idealisatie.
Matthew (munten tellend, aangeduid door Jezus) is ongeheld — een belastingmedewerker, hebzuchtig, verrast. Zijn roeping is niet verdiend; het is genade die het alledaagse binnendringt. Hedendaagse kleding benadrukt: dit kan jij zijn.
De lichtstraal die Christus' gebaar volgt — geen aureool — verlicht Matthew's gezicht. De kleren stralen niet; het licht kiest. Mode is niet van belang; reactie wel.
De Kerk beval kunst om de analfabete armen te bereiken. Vertrouwde kleding = toegankelijkheid. "Zie jezelf gered."
Caravaggio beeldde niet "Matthew in kleding niet Jezus" — beide zijn aanwezig. Jezus draagt een tijdloze rode mantel; Matthew's wereld draagt 1600. Het contrast is de boodschap.