Volgens Youth Stages, een kunst- en onderwijsorganisatie voor schoolgaande kinderen, "Creatief drama is een improviserende, niet-tentoonstellende, procesgerichte vorm van drama, waarbij deelnemers worden begeleid door een leider om te verbeelden, uit te voeren, en te reflecteren op ervaringen, zowel echte als verbeeld." Creatieve drama activiteiten voor schoolgaande kinderen omvatten vertellen, creatieve beweging, stem en poppenspel. Deze activiteiten bevorderen zelfvertrouwen, verbeelding, een uitwisseling van ideeën en sociale interactie.
Kader pantomime activiteiten rond actie. "In creatie drama," schrijven auteurs Janet Rubin en Margaret Dee Merrion, "is pantomime de uitdrukking van gevoelens, acties en ideeën ... het lichaam, niet de stem, is het communicatie-instrument."
Kinderen kunnen in groepen werken om een enkele activiteit te pantomimen zoals optreden met een orkest of een hond uitlaten. Zonder het gebruik van requisieten of spreken, moeten de acteurs gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal gebruiken om de actie te vertolken. De kinderen zullen bewegingen overdreven maken en in slow motion bewegen terwijl de klas de activiteit raadt.
Brainstorm een lijst met rolomkeringen en schrijf ze op briefjes. Overweeg het kinderboek "De Prins en de Armoedeling" als illustrief voorbeeld van rolomkering.
In een groepssetting krijgen kaarten met rolomkeringsconcepten om uit te voeren. Ze hebben tot 30 minuten om een script te creëren gebaseerd op de geselecteerde rol en dialoog op te schrijven zoals nodig; ze kunnen requisieten gebruiken als relevant. De groepen zullen hun korte stukjes uitvoeren, en de leraar en klas kunnen feedback geven aan het einde. Rolomkerings-skit activiteiten helpen kinderen werken aan interactieve dialoog, woordenschat en conceptvorming.
Genereer een lijst met eerste regels afkomstig uit poëzie, leeftijdsgeschikte boeken of door de klas geselecteerde lezingen, en schrijf drie regels per kaart om uit te delen. Laat de kinderen zich in kleine clusters rangschikken.
Werkt vanuit een kaart, bespreekt elke groep de regels en hoe ze ze willen interpreteren door spelen of ze combineren om een groter schetsje te creëren. Om de beurt voert elke groep hun regel uit als een "rol" in plaats van het letterlijk te reciteren aan de klas. De klas kan dan speculeren over het gepresenteerde materiaal of de bron.
"Een meester worden in het tonen van emoties is essentieel om te groeien als acteur," zegt Bob Bedore, cabaretier en auteur van "101 Improv Games for Children and Adults." Hij vervolgt dat voor beginners, "Elk van de emoties zo groot mogelijk moet zijn."
Emotionele improvisatie vereist dat deelnemers deelnemen aan een sociale bijeenkomst. Wijs één kind aan als de gastheer van het feestje en de rest van de klas als gasten. Om te beginnen, geef elke gast een kaart met een emotie erop. De eerste gast doet alsof hij op een deur klopt. Wanneer de gastheer "de deur opent," komt de gast binnen, de toegewezen emotie uitvoerend. Het moment dat de gastheer de emotie opmerkt, moet hij het spiegelen en converseren. Dit patroon blijft zich herhalen met elke nieuwe gast die binnenkomt; alle andere gasten moeten ook meegaan wanneer ze elke nieuwe emotie bepalen.