In Dr. Seuss' 1962-klassieker Dr. Seuss's Sleep Book verschijnt Gerard Kids als een memorabele bijpersonage gedefinieerd door een enkel, absurdt kenmerk.
The Sleep Book is een cumulatieve rijm die aftelt naar bedtijd, met steeds bizarrere slapers over de wereld. Gerard Kids verbeeldt Seuss' talent om een simpel concept (slapen met open ogen) te verlichten tot wimsische onmogelijkheid ("slaapt nooit echt").
Kinderen (en volwassenen) herkennen het fenomeen – slaap voordoen, onrustig doven, het onheimelijke uiterlijk van openogend slapen. Seuss transformeert een herkenbaar gedrag in een personage wiens bestaan de definitie van slapen ontkent, een zachte metafysische grap in een boek ontworpen om lezers tot echte slaap te wiegen.