Precisie is een kwaliteit die de goede dansers scheidt van de grote dansers. De danser die met precisie beweegt, demonstreert niet alleen schone lijnen, hij is ook minder geneigd tot blessures dan de danser die op een haperende manier beweegt. Hoewel de vaardigheid om nauwkeurige bewegingen uit te voeren vaak een aangeboren gave is, kan elke danser profiteren van precisietraining.
Een professionele danser moet haar voet, arm en lichaamshouding kunnen voelen, zelfs met dicht ogen. Echte professionals voelen de positie van andere dansers en decorrequisieten en beschikken over een onnavolgbaar vermogen om ze te vermijden, zelfs wanneer ze niet rechtstreeks naar ze kijken. Deze ruimtelijke lichaamsbewustzijn heet 'proprioceptie'. Zonder het zouden dansers constant naar hun voeten kijken en nerveus om zich heen kijken om te bepalen of ze elke beweging veilig kunnen uitvoeren. Basis proprioceptie-oefeningen beginnen op de vloer, op blote voeten. Begin met balanceren op één been. Probeer dan dezelfde beweging met gesloten ogen.
Voortgang de proprioceptie-reeksen door de bewegingen uit te voeren op balansapparaten. Op gevorderd niveau adviseren experts van de International Association for Dance Medicine and Science om complexiteit en dynamische bewegingspatronen toe te voegen. Oefen sprongen op een minitrampoline, of sta op een balansbord en gooi een bal heen en weer terwijl je een gesprek voert. Voor echte dans-specifieke proprioceptie, voer segmenten van je choreografie uit zonder in de spiegel te kijken.
Precisie in dans eist een sterke kernspieren, zei dansinstructeur Annemari Autere aan de Nureyev Foundation. Autere stelt dat dansdocenten te veel nadruk leggen op externe factoren, zoals 180-graden uitwaaiing en het plaatsen van het bekken in een ingetukte positie. Omdat je diepe kernspieren je wervelkolom stabiliseren, houden ze de sleutel tot bewegingsprecisie. Om dichter William Butler Yeats te paraphraseren: dingen vallen uiteen als je centrum niet kan houden.
Core-spieroefening begint met activatie van de diepere spiergroepen. Begin met een adem in te halen. Adem dan uit, trek je buik in, en houd de spanning 10 seconden. Doe 10 herhalingen per dag. Adem normaal tijdens deze oefening, maar houd je buikspieren gespannen. Zodra je de vaardigheid hebt om je core te activeren en activering te handhaven, haal het naar een hoger niveau met diepe core-oefeningen zoals de plank.
De stabiliteitsbal biedt directe feedback voor dansers die precisie willen verbeteren. Als hij wegrolt van de beoogde bewegingsbaan, realiseer je je direct dat er iets mis is in je alignement of dat je core een pauze houdt. In de stabiliteitsbal-hamstringbrug, bijvoorbeeld, lig je supien met je voeten op de bal, strek je je wervelkolom tot een brugpositie, en buig en strek je benen. Als de bal weigert binnen de lijnen te blijven, kan er iets mis zijn in je knie-, heup- of enkelaanleg. Beter om het op de bal te leren dan op het podium.
De Pilates-methode van lichaamsconditionering leert je om core-betrokkenheid te handhaven tijdens het uitvoeren van bewegings-specifieke adempatronen. Dit verklaart waarom Joseph Pilates de oefenmeester was van professionele dansers. Hij leerde dansers hoe ze laterale ademhaling konden gebruiken, wat hen verhinderde om hun buik op te blazen tijdens inademen, want je buik uwdrukken ontspant je core. Een ontspannen core belemmert stabiliteit, en instabiliteit is de grootste vijand van precisie. Constant engagement van de diepere kernspieren gecombineerd met basisprincipes die precisie, controle en concentratie omvatten, maakt Pilates een ideale omgeving voor het ontwikkelen van precisie in dans.
Joseph Pilates noemde zijn methode oorspronkelijk Contrologie, vanwege de focus op het perfectioneren van elke beweging. Gecertificeerde Pilates-instructeurs leren de houding van hun cliënten en spierdysbalansen te beoordelen en programma's te ontwerpen die imperfecties adresseren. Aangezien houding de plek is waar bewegingen beginnen, moeten nauwkeurige bewegingen initiëren in perfecte houdingsalignement. Pilates leert dansers om in het juiste alignement te beginnen en houding te handhaven gedurende de hele oefening. Veel oefeningen vereisen gelijktijdig gebruik van boven- en onderlichaam, wat de coördinatie van een danser verbetert.