Bruno's exacte reactie toen hij de mensen in gestreepte pyjama's voor het eerst zag
In The Boy in the Striped Pajamas, toen Bruno de gevangenen voor het eerst zag vanuit zijn slaapkamerraam:
- Nieuwsgierigheid en verwarring – geen angst of begrip
- Hij beschrijft ze als "vreemde dieren"
- Hij vraagt zich af waarom ze allemaal dezelfde kleren dragen (de "gestreepte pyjama's")
- Hij begrijpt het concentratiekampsysteem niet – hij ziet ze als misterieuze, onbekende wezens
- Zijn primaire zorg: hoe ze zijn leven kunnen beïnvloeden (verveling, speelmaatjes)
Waarom dit belangrijk is
Bruno's onschuld is het centrale toestel van het boek. Zijn falen om te begrijpen – om te benoemen wat hij ziet – maakt de gruwelijkheid nog ontroerender. Hij leert nooit de waarheid; zijn vriendschap met Shmuel bestaat volledig in een kinderlijk misverstand.