In Roald Dahls originele 1964 roman Charlie and the Chocolate Factory is de fabriek niet beschreven als alles gehalveerd of verkleind. De "half" esthetiek lijkt een visuele keuze in filmadaptaties – met name de 1971 Willy Wonka & the Chocolate Factory en 2005 Charlie and the Chocolate Factory – om Wonka's excentriciteit, de surreale schaal van zijn uitvindingen, of gedwongen-perspectief sets te benadrukken. De boeken focussen op de fantastische processen (bijv. eeuwigdurende gobstoppers, haar toffee) in plaats van een gehalveerde fysieke omgeving.