De centrale ironie in "Twins" van Eric Walters (niet Eric Walter Elstner) is de uiteenloping van identieke tweelingen ondanks gedeelde DNA en opvoeding.
Identieke tweelingen worden cultureel verwacht om gelijke eigenschappen, paden en uitkomsten te delen. Het verhaal ondermijnt deze verwachting, en toont aan dat genetica en omgeving het lot niet vooraf bepalen. Vrije wil, toeval en individuele keuzes creëren radicaal verschillende levens.
De ironie onderstreept dat wie we worden niet alleen in onze genen geschreven staat.