Dissing (werkwoord of zelfstandig naamwoord) betekent ontgroten, beledigen of bekritiseren van iemand – vaak publiek, vaak met stijl. Geboren in African American Vernacular English en gepopulariseerd door hiphopcultuur, heeft de term de mainstream slang bereikt terwijl hij zijn scherpe rand behield.
De "diss track" is een hiphop-instelling – denk aan Roxanne Shanté vs. UTFO, Nas vs. Jay-Z, Kendrick Lamar vs. Drake. Het transformeert persoonlijk conflict in publieke kunst, geregeld door ongeschreven regels: witz boven kwaadwillendheid, vaardigheid boven vitriol. Buiten de muziek beschrijft "dissing" elk gericht ontgroten: een snijende opmerking, een sociale media subtweet, een bewuste afwijzing.
De term's reis van de Bronx-cypher tot de boardroom-e-mail ("Don't diss the client's idea") illustreert hoe gemarginaliseerde taalvernieuwing het bredere lexicon verrijkt – mits de oorsprong niet wordt gewist.