Klassiek kenmerkt tragedie een protagonist van hoge status (adellijke, koninklijke) wiens val medelijden en vrees oproept, terwijl komedie zich richt op gewone of lager-geplaatste personages wiens worstelingen eindigen in harmonie of huwelijk.
Dit onderscheid ontstaat in Aristoteles' Poetics en vormde eeuwenlang het Westerse drama. Tragedie vereist een "grote" val; komedie een "kleine" opgang. De maatschappelijke inzet verschilt: tragedie bedreigt de polis; komedie herstelt het huishouden.
Modern drama heeft deze lijn vervaagd (Death of a Salesman: gewone man als tragische held), maar het klassieke onderscheid blijft analytisch nuttig voor het begrijpen van dramatische structuur en publiekverwachting.