Etymologie van "Overgeven"
Overgeven (werkwoord & zelfstandig naamwoord) gaat terug naar het Latijn:
- Latijn vomere – "uitspuwen, hevig ontladen" (uit IE *wem- "spuwen, overgeven").
- Latijn vomitus – voltooid deelwoord, zelfstandig naamwoord "een overgeven."
- Oudfrans vomir (12e eeuw) → Middelengels vomit (laat 14e eeuw).
Cognaten
- Grieks emein (overgeven) → emetisch.
- Sanskriet vamati (overgeven).
- Duits sich erbrechen (uitbreken).
Historische Notities
- Chaucer gebruikt vomiten (Canterbury Tales, ca. 1386).
- Medisch Latijn gebruikte vomitus klinisch vanaf 16e eeuw.
- Geen enkele "uitvinder" – organische evolutie vanuit Proto-Indo-Europese wortel voor hevige expulsie.
Het woord is altijd visceraal, onomatopeeisch en sociaal taboe – vandaar veel eufemismen (overgeven, spugen, braken, ralph, technicolor gähn).