Dramatische Ironie in Death of a Salesman: Willy's Zelfmoord en de Ongeldige Polis
Willy Loman's zelfmoord is de centrale dramatische ironie van het stuk:
- Willy gelooft dat zijn $20.000 verzekeringsuitkering hem eindelijk een "verzorger" maakt – Biff de kapitaalstoot gevend die hij nodig heeft.
- Publiek weet (via Charley, Linda, polisvoorwaarden): zelfmoord maakt de polis ongeldig. De offer levert niets op.
- Dubbele ironie: Biff wil het zakelijk leven niet; hij wil waarheid en vrijheid. Willy sterft voor een droom die zijn zoon verwerpt.
Miller structureert de hele laatste handeling om deze kennisclof. De requiem – "Hij had de verkeerde dromen. Alle, alle verkeerd" – bevestigt de futiliteit die het publiek heeft zien opstapelen.