Waarom Publiek Lacht Om Malvolio in Twelfth Night
Malvolio's komiek ontspringt verschillende bronnen:
- Geloofwaardigheid: Hij valt voor een vervalste brief, gelovend dat Olivia hem liefheeft.
- Misplaatste Arroganz: Zijn ontaardige moralisering contrasteert met zijn dwaze gelovigheid.
- Fysieke Komiek: Gele kousen, gekruiste kousenbanden, en een ridiculous glimlach maken hem een visueel spectacle.
- Sociale Ironie: Een stuart belast met orde wordt de agent van chaos.
- Dramatische Ironie: Het publiek weet van de grap; Malvolio niet, creërend medeschap.
Shakespeare mengt satirische puriteinse zelfgerechtigheid met pure posspel, makend Malvolio zowel ridicu als, in zijn vernedering, vreemd sympathiek.