"Chocolate" (2013) gaat niet over de zoetigheid – het is een piano-gedreven bekentenis waarin Matty Healy zijn eigen zelfzucht, nostalgie en de rommelige zaak van volwassen worden dissecteert.
Lebendige snapshots – een hele pizza alleen opeten, naakt zwemmen in december – contrasteren met snijende zelfonderzoeking:
"Have I done anything at all / That wasn't about me at all?"
The 1975 verpakt existentiële angst in glanzende pop. "Chocolate" klinkt als een bop maar leest als een therapiesessie – precies de dualiteit die hun aantrekkingskracht definieert.