De beschrijving past bij The House That Jack Built (2018), Lars von Triers controversiële art-horrorfilm met Matt Dillon als seriemoordenaar Jack.
Extreem grafisch en verstorend. De film is een allegorie voor de kunstenaar als sociopaat; het geweld is bewust en onverminderd. De “dochter doodt moeder” herinnering kan een conflatie zijn van Jacks moord op Siobhan (moederachtig) met de film’s gruwelijke theatricaliteit.
Als dit niet de film is, geef meer details (jaar, taal, specifieke scènes) voor een betere match.