De tragedie is systeemisch; geen enkele partij draagt exclusieve verantwoordelijkheid:
Wapeniseert direct Billy's kwetsbaarheid – dreigt zijn moeder te vertellen over zijn seksuele ontmoeting – wat zijn zelfmoord triggert. Haar autoritaire controle creëert de drukkooker.
Diep onzeker, afhankelijk van autoriteit, onvermogen agency te claimen. Hij kiest voor de dood boven waargemaakte schande, maar zijn "keuze" is gedwongen.
Institutionele machtsdynamieken isoleren patiënten, ontmoedigen solidariedad, en normaliseren vernedering.
Zijn rebellie escalereert per ongeluk Ratched's vergelding. Hij geeft Billy tijdelijk kracht (de nacht met Candy regelen) maar kan hem niet beschermen tegen het systeem's verpletterende reactie.
Kesey verdeelt de schuld over de instelling, de bewaker, de rebel, en het slachtoffer – illustrerend hoe ontmenselijkende systemen het kwetsbare vernietigen.