De Joker's spraak is chaotisch, onvoorspelbaar en performatief – variërend per acteur/medium. Kernkenmerken:
Acteurverschillen: Ledger (keelgeluid, manisch, lip-smacking); Phoenix (afgemeten, ongemakkelijk, deliberaat); Nicholson (theatraal, vrolijk); Hamill (geanimeerd, theatraal, lachend). Elke stemt stem af op hun interpretatie.
Uiteindelijk weerspiegelt zijn spraak een gefractureerde psyche en wapeniseert taal om orde te verstoren.