Te-genover gelegelijke internetmythes, was Sonic the Hedgehog nooit een ander personage voordat hij de blauwe bliksem werd die we kennen. Hij was vanaf het begin bedacht als een egel – specifiek ontworpen om Sega's antwoord op Mario te zijn en een mascotte die "snelheid" als kern-gameplaymechanica belichaamde.
In 1990 organiseerde Sega een interne wedstrijd voor een nieuwe vlaggenschippersonage. Naoto Ōshima's ontwerp won: een blauwe egel met rode schoenen geïnspireerd op Michael Jackson's Bad-albumhoes, een kleurenschema dat knikte naar de Kerstman (rood en wit), en een personaliteit die coole, rebelse attitude uitstraalde. De prikken waren niet alleen esthetisch – ze communiceerden snelheid en richting, essentieel voor een platformer gebouwd op momentum.
Er is geen voorgaande strip-incarnatie, geen afgewezen konijn of armadillo-prototype dat in Sonic evolueerde (hoewel vroege concepten wel een konijn bevatten dat items met zijn oren kon grijpen, en een "Mr. Needlemouse" egel-schets). Het eindontwerp was vanaf dag één deliberate en coherente. Sonic debuteerde in Sonic the Hedgehog (1991) op de Sega Genesis precies zoals Ōshima het had geënvisioneerd: een kobaltblauwe speedster die een van de meest iconische game-iconen zou worden.