Superman werd gecreëerd door schrijver Jerry Siegel en kunstenaar Joe Shuster in 1932 (debuut in Action Comics #1, 1938). Hij werd ontworpen als een synthese van verschillende krachtige concepten:
De "laatste zoon van Krypton" naar de aarde gestuurd spiegelt de Joodse immigrantenervaring van Siegel en Shuster (kinderen van immigranten). Hij vertegenwoordigt de buitenstaander die een thuis vindt en zijn gaven gebruikt om zijn aangenomen wereld op te heffen.
Hoewel de slogan evolueerde (radio-serie, WOII-propaganda, TV-show), blijft het kernideaal: een aspirerende figuur die absolute macht uitoefent met absolute morele rust. Hij is de "ideale burger" – machtig maar nederig, vreemd maar diep menselijk.
Vroege verhalen hadden hem vechtend tegen slumverhuurders, corrupte politici, vrouwenschenders, en onveilige werkomstandigheden – niet alleen superschaapjes. Hij was een maatschappelijke strijder voor de "kleine man" tijdens de Grote Depressie.
Zijn dubbele identiteit (Clark Kent / Superman) verkent de spanning tussen menselijke kwetsbaarheid en goddelijke macht. Hij kiest voor rust, ethiek, en verbinding boven dominatie – een direct tegenhanger van Nietzsche's Übermensch (die vroege "superman"-concepten inspireerde).
Siegel en Shuster putten uit Mozes (baby in een vat gered van vernietiging), Samson (kracht), Hercules (daden), en pulp-helden (Doc Savage, John Carter). Superman werd het archetype voor het superheldengenre zelf.
Over 85 jaar hebben makers lagen toegevoegd (Kryptonische erfpacht, de Vesting, de Super-Familie), maar de kern "ontwerp-specificatie" blijft: de ultieme macht gebruikt voor het ultieme goed.