Satire van de zakenwereld:
* Bureaucratie en onpersoonlijkheid: Het verhaal bekritiseert de mensonterende aard van de werkplek, waar individuen worden behandeld als radertjes in een machine in plaats van als menselijke wezens. De obsessie van de verteller met efficiëntie en zijn onvermogen om Bartleby's passieve weerstand te begrijpen, benadrukken dit thema.
* Het "Dode Letter"-kantoor: De setting zelf symboliseert de levenloosheid en stagnatie van de advocatuur en vertegenwoordigt een systeem dat zowel cruciaal als uiteindelijk zinloos is. De ‘dode letters’ vertegenwoordigen de enorme hoeveelheid werk die begraven en vergeten wordt, en weerspiegelen de nutteloosheid van veel aspecten van het zakendoen.
* Kapitalisme en winst: Het verhaal verwijst naar de sociale ongelijkheden die bestaan in een kapitalistisch systeem. Terwijl de verteller floreert, wordt Bartleby gedegradeerd naar een gemarginaliseerde positie, die het lot vertegenwoordigt van degenen die worden uitgebuit voor winst.
Satire van de menselijke conditie:
* Vervreemding en isolatie: Bartleby's passieve weerstand en weigering om deel te nemen aan de wereld om hem heen zijn symbolisch voor het existentiële isolement en de zinloosheid die veel individuen ervaren. Zijn uitspraak ‘Ik zou het liever niet doen’ vat dit gevoel van vervreemding en terugtrekking samen.
* De aard van identiteit en doel: Bartleby's mysterieuze verleden en gebrek aan duidelijke motivatie stellen de aard van identiteit en doel in vraag. Hij vertegenwoordigt de menselijke strijd om betekenis te vinden in een chaotisch en onverschillig universum.
* Compassie en empathie: De strijd van de verteller om Bartleby te begrijpen en zijn uiteindelijke onvermogen om contact met hem te maken, onthult de beperkingen van menselijk medeleven en empathie. Het verhaal zet lezers ertoe aan na te denken over hun eigen reacties op het lijden van anderen.
Over het geheel genomen is 'Bartleby the Scrivener' een diepgaande verkenning van zowel de zakenwereld als de menselijke conditie. Het bekritiseert de ontmenselijkende aspecten van het moderne leven en erkent tegelijkertijd de inherente moeilijkheden bij het begrijpen en verbinden met anderen. Melville's satire is subtiel en gelaagd en nodigt lezers uit om zich bezig te houden met de complexiteit van het menselijk bestaan en de uitdagingen van het navigeren in een wereld die vaak zowel onderdrukkend als onverschillig aanvoelt.