Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Kenmerken van Non-Realistisch Drama

Non-realistisch drama definieert een theaterstijl die draait om wijdverbreide existentialistische filosofieën en theorieën over de absurditeit van het menselijk leven. In een poging uit te drukken dat, in een goddeloze wereld, het menselijk leven futiel is, onthullen deze stukken aan het publiek een wereld waarin een mens geboren wordt met zichzelf en niets anders.

Non-Realistische Wereld

Er is geen logische gebeurtenis of realistische voorval in non-realistisch drama. In plaats daarvan focust het stuk op een mens gevangen in een betekenisloze en onmogelijke wereld, die desperaat probeert door de illogische en absurde situaties te komen waar hij mee geconfronteerd wordt.

Personages

De personages in non-realistisch theater vertegenwoordigen verlopen zielen die dwalen door een onbegrijpelijke wereld. In deze vreemde wereld proberen ze door te komen, door zin, logica en reden op te geven omdat ze als nutteloos worden gezien. Hoewel de gedachten en handelingen van het personage bijna nonsensueel zijn, hebben ze altijd iets te zeggen, of een boodschap te brengen. De centrale personages hebben altijd een conflict te duisteren of een crisis aan te pakken door de betekenisloze wereld die ze omringt. Bijvoorbeeld, in Eugene Ionesco's drama "Rhinoceros", is het hoofdpersonage, Berenger, de enige inwoner van een klein Frans stadje dat niet verandert in een neushoorn, en worstelt met dit feit door het hele stuk.

Plot

Elke vorm van traditionele plotstructuur wordt zelden overwogen bij non-realistisch, absurds theater. Vaak lijkt de plot meer op een herhalende routine. Thema's als afwezigheid, leegte, mysterie en bovennatuurlijke gebeurtenissen worden in veel non-realistische plots verkend. Bijvoorbeeld, in "The Chairs" nodigt een oud stel een groep mensen uit in hun huis, ontdekken alleen dat de gasten onzichtbaar zijn, en worden geconfronteerd met een grote groep schijnbaar lege stoelen die "afwezigheid" betekenen. Een ander voorbeeld uit Ionesco's "How to Get Rid of It", waarin een echtpaar te maken krijgt met een mysterieus lijk dat steeds groter wordt. Ionesco onthult niets over het lijk, zijn achtergrond of waarom het groeit. Het blijft simpelweg een mysterie voor het publiek, mogelijk ter betekenis van de onwetende aard van het leven en onze worsteling om het te begrijpen.

Taal

De taal in non-realistisch drama is niet altijd betekenisloos en nonsensueel. Veel van de dialogen bevatten vage en obscuur berichten door representatie. Maar wanneer de taal haar vermogen verliest om te vertegenwoordigen, speelt het met betekenisloosheid en nonsensuele interactie voor ritmische en muzikale effect. Veel non-realistische stukken zoals "The Bald Soprano" bevatten grote hoeveelheden dialoog zonder gewicht, schijnbaar zonder betekenis en zonder menselijke connectie. Men zegt dat de nonsensuele taal slechts een demonstratie is van de grenzen van communicatie bij het zoeken naar waarheid in een onverschillig universum. Het wordt ook breed geïnterpreteerd dat vaak, wanneer een personage faalt om via spraak connectie te maken, het een vertegenwoordiging is van de ontwrichting en vervreemding die we in het leven tegenkomen.

Drama

Related Categories