Shakespeare neemt de historische waarschuwing op omdat het eigenlijk gebeurde. Volgens Plutarchus waarschuwde een zegzegger genaamd Spurinna Julius Caesar voor de Iden van Maart (15 maart 44 v.Chr.). Caesar ignoreerde het en werd die dag vermoord. Shakespeare dramatiseert het moment in Julius Caesar (Act 1, Scene 2) om de moord te voorspellen en Caesars fatale arrogantie te benadrukken.