Het einde (ontknoping of dénouement) is het laatste deel van een kortverhaal. Het draagt een onevenredig groot gewicht — het is het laatst wat de lezer ervaart en bepaalt vaak of het verhaal nagalmt of vervaagt.
Lost het centrale conflict op, beantwoordt de grote vragen, bindt losse eindjes — of witthoudt bewust sluiting.
Roept de beoogde emotie op: voldoening, verdriet, schok, hoop, ambiguïteit. Een sterk einde blijft hangen.
Open eindes nodigen de lezer uit tot betrokkenheid: Wat gebeurt er nu? Wat betekent dit? Moedigt discussie en herlezen aan.
De laatste beeld of actie belichaamt vaak de kernboodschap van het verhaal (bijv. de bakya in Ocampo's verhaal).
Bepaalt de blijvende stemming: hoopvol, somber, ironisch, reflecterend.
Onthult de betekenis van eerdere aanwijzingen.
In essentie: Het einde is de laatste toon — het besluit of het verhaal resonanceert of vervaagt.