Romeo's Juliet: De Zon Die Alles Verblindt
Voor Romeo is Juliet niet alleen mooi; zij is de ontologische standaard van schoonheid. Zijn perceptie is instant en absoluut:
- "Too fair, too wise, unwisely fair" – ze overstijgt de categorieën die andere vrouwen bevatten.
- "The sun" – ze is de bron van licht en leven; de maan (Rosaline) is "envious" en "pale."
- Hij riskert de dood om bij haar te zijn (de balkon, het graf). Haar aanwezigheid heroriënteert zijn universum.
Romeo houdt niet van haar *kwaliteiten*; hij houdt van haar *totaliteit*. Zij is het vaste punt in zijn chaotische wereld. Dit absolutisme is romantisch – en tragisch fragiel.