Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Dramatische ironie in Oedipus Rex: De koning's vloek op zichzelf

Het literaire middel is **dramatische ironie** – de spanning tussen Oedipus' kennis en de publieks kennis.

Het moment

Oedipus verklaart (geparafraseerd): "Ik vloek de moordenaar van Laius. Mage hij lijdend in ballingschap en agonie. Ik zal hem opsporen."

Kennis-kloof

Oedipus weetPubliek weet
Laius werd vermoord op kruispuntOedipus doodde een man op kruispunt
Hij is Thebes' redder (Sfinx)Hij is Laius' zoon (orakel vervuld)
Hij trouwde met Jocasta (weduwe koningin)Jocasta is zijn moeder
Hij zoekt onvermoeibaar de waarheidWaarheid = zijn ondergang

Ironie-lagen

  1. Verbale: Zijn vloek treft zichzelf.
  2. Situationele: Onderzoeker = daders.
  3. Structurele: Elke onderzoekstap brengt hem dichter bij ruin.
  4. Kosmische: Goden's orakel gebruikt zijn deugden (intelligentie, volharding) als wapens.

Waarom het werkt

Na deze scène

Dramatische ironie doorweeft het stuk: Tiresias ziet (blinde profeet); Oedipus ziet niet (ziende koning). Jocasta's "many men have dreamed of mothers" (vr. 981) – ze is dichterbij dan ze weet. De herder's zwijgen = de laatste sleutel.

Sophocles maakt ironie de motor van onthulling – elke ironie-laag die afgeschuild wordt is een stap naar de waarheid.

Drama

Related Categories